Home Updates Messages SandBox

Unix Koan

From the depths of Internet (couldn't track the author):

A UNIX wizard hears cries of torment from his apprentice's computer room where the apprentice is studying, and goes to investigate.

He finds the apprentice in obvious distress, nearly on the verge of tears. "What's the problem?" he asks. "Why did you cry out?"

"It's terrible using this system. I must use four editors each day to get my studies done, because not one of them does everything."

The wizard nods sagely, and asks, "And what would you propose that will solve this obvious dilemma?"

The student thinks carefully for several minutes, and his face then lights up in delight. Excitedly, he says, "Well, it's obvious. I will write the best editor ever. It will do everything that the existing four editors do, but do their jobs better, and faster. And because of my new editor, the world will be a better place."

The wizard quickly raises his hand and smacks the apprentice on the side of his head. The wizard is old and frail, and the apprentice isn't physically hurt, but is shocked by what has happened. He turns his head to face the wizard. "What have I done wrong?" he asks.

"Fool!" says the wizard. "Do you think I want to learn yet another editor?"

Immediately, the apprentice is enlightened.


Uniksowy guru usłyszał męczeńskie jęki dochodzące z pomieszczenia komputerowego w którym studiował jeden z jego uczniów, wybrał się tam zatem aby sprawdzić co się dzieje.

Uczeń był wyraźnie załamany, na granicy łez. Co się stało? – zapytał guru – dlaczego jęczałeś?

– Tego systemu nie da się używać! Ucząc się, muszę używać codziennie czterech różnych edytorów, bo żaden z nich nie robi wszystkiego!

Guru kiwnął mądrze głową i zwrócił się do ucznia – Jak zatem proponujesz rozwiązać ten oczywisty problem?

Uczeń zamyślił się głęboko na kilka chwil, po czym jego twarz rozjaśniła się w olśnieniu. Zaaferowany, wykrzyknął – to proste! Napiszę najlepszy edytor na świecie. Będzie on robił wszystko to, co robią te cztery edytory, tylko że lepiej i szybciej. I dzięki mojemu nowemu edytorowi świat stanie się lepszy!

Guru szybko podniósł rękę i uderzył ucznia w skroń; Guru jest stary i słaby, jego uderzenie nie wyrządziło uczniowi krzywdy, ale zaskoczyło go. Uczeń odwrócił się do guru i spytał – co złego zrobiłem?

– Głupku! – powiedział guru – Myślisz że mam ochotę uczyć się obsługi kolejnego edytora?

W tym momencie student został oświecony.